رد پای آب

فروردین ۱۵ام, ۱۳۹۵

water footprint

متوسط ردپای آب در جهان ۱۲۴۰ متر مکعب به ازای هرنفر در سال است که این مقدار برای آمریکا ۲۴۸۰ متر مکعب و برای چین ۷۰۰ متر مکعب است.
ردپای آب در ایران به علت پایین بودن عملکرد محصولات مختلف و تبخیر و تعرق، نسبتاً بالاست و برابر ۱۶۲۴ متر مکعب به ازای هر نفر در سال است. از طرفی دیگر مقدار آب لازم برای تولید یک لیوان شیر ۲۰۰ لیتر، یک فنجان قهوه ۱۴۰ لیتر، یک برش نان حجیم (۳۰ گرمی) ۴۰ لیتر، یک سیب زمینی ۱۰۰ گرمی ۲۵ لیتر و سیب ۱۰۰ گرمی ۷ لیتر است. همچنین برای تولید همبرگر ۱۵۰ گرمی ۲۴۰۰ لیتر آب نیاز است.

ردپای آب: حجم آبی که برای تولید کالاها و خدمات مورد نیاز جمعیت یک کشور لازم است.

 

ردپا نوشت: قدر آب روبدونیم!

 

0

برچسب: ،،،
ارسال شده در اجتماعی،توسعه،فرهنگی،کشاورزی | نظرات (۱)

دخترک من

اسفند ۲۰ام, ۱۳۹۴

این روزها خودم را گذاشته ام رو به روی خودم و تماشایش می کنم. موهایش را شانه می زنم و نوازشش می کنم. این روزها نشسته ام پای درد دل خودم. پای تمام حرف هایش. صبورانه گوش می کنم. با او می خندم. گریه می کنم. دخترکم خیلی بزرگ شده. خیلی بیشتر از چیزی که فکرش را می کردم. موهایش را می بافم و آرام بغلش می کنم. دخترکم چقدر زود بزرگ شد که حتی در آغوش خودم هم درست و حسابی جا نمی شود! چقدر دلم برایش تنگ شده بود. چقدر او را ندیده بودم. این روزها با دخترکم هم قدم شده ام. درست در همین روزهای پایان سال که باز هم سکوت و اندوه با خودش دارد. هم قدم با او دنیا را تماشا می کنم و روزها را می شمارم. هم نفس و هم قدم هم راه می رویم و گاهی پا به پای هم بچگی می کنیم و لذت می بریم. شاید خاصیت روزهای پایان اسفند باشد. آخرهای اسفند دخترک من بیشتر در لاک خودش فرو می رود…

0

برچسب: ،،،
ارسال شده در دل نوشت | نظرات (۰)

چند حبه …

بهمن ۲۲ام, ۱۳۹۴

حبه‎ی شیرین:

  1. سربازان بابت کاری که می‎کنند و وقتی که می‏‎گذارند حقوق دریافت می‎کنند. به عبارتی وقت و انرژی آنها ارزشمند است. از طرفی این دوره‎‎ی سربازی برای پسران برخلاف منفی‎نگری‎ها حتی یک امتیاز به ویژه برای تحصیل کرده‎ها به حساب می‎آید. چون بعد از دوره‎ی آموزشی، دوره‎ی سرباز کاری را در پیش می‎گیرند که مطمئنا یک امتیاز محسوب می‎شود.
  2. دانشجویان رشته‎های پزشکی بایت تحصیل، کمک هزینه دریافت می‎کنند. چه دکترای تخصصی و چه دانشجوی تحصیلات تکمیلی باشند. این یعنی وقت و انرژی این افراد دارای ارزش است و این کمک هزینه حق آنهاست.
  3. افرادی که در حوزه‎های علمیه مشغول تحصیل هستند کمک هزینه دریافت می‎کنند. وقت و انرژی آنها ارزشمند است.
  4. ورزشکارانی که چند ماه وقت می‎گذارند تا خود را برای مسابقات آماده کنند تشویقی دریافت می‎کنند. تشویقی‏‎هایی مانند خودرو و آپارتمان و سکه‎های طلا. وقت و انرژی آنها ارزشمند است.

 

حبه‎ی تلخ: دانشجویان دوره‎های کارشناسی ارشد و دکترا در باقی رشته‎ها به غیر از موارد اشاره شده هیچ کمک هزینه‎ای دریافت نمی‎کنند و جالب این جاست که حتی در فرآیند اقتصاد مقاومتی، پژوهانه‎ی اندک دانشجویان دکترا تبدیل به وام شده است. یعنی جیب خالی دانشجوی دکترایی که کار هم ندارد باید هزینه‎ی دولت را برگرداند!

 

حبه‎ی فوق تلخ: پیامک‎های گوناگون حمایت از فلان باشگاه ورزشی تلخی کام را حتی بیشتر هم می‎کند. آن هم فوتبالیست‎هایی که در چند صد میلیون و حتی میلیارد غلت می‎خورند و برای جبران کمبود حرص و طمع خودشان به مردم پناه می‎آورند. بدتر اینکه مردم عادی که خودشان اوضاع مطلوبی ندارند هم گلو و گریبان برای همان فوتبالیست‎ها پاره می‎کنند! بیشتر نمی‎خواهم ادامه بدهم که چقدر نشریه و روزنامه و مجله چاپ می‎شود و چقدر از آنتن خود رسانه‌ی ملی به فوتبال و ورزش اختصاص دارد و چه گلوها برای حق‎های خورده شده‎! پاره نمی‎شوند. نمی‎خواهم حتی به هنرپیشه‎ها بپردازم که با حقوق‎های قابل قبول باز هم دم از نداری و فقر و ظلم به قشر خودشان می‎زنند!

 

حبه نوشت: هدف از نوشتن این متن این نیست که بگویم چرا عده‎ای حقوق دریافت می‎کنند و عده‎ای نه. من خوشحالم و حتی می‎دانم میزان حقوق دریافتی آنطور که باید مطلوب نیست و می‎تواند بهتر و در خور شأن‎تر باشد. اما باید بپذیریم که وقت و انرژی تمام جوان‎ها ارزشمند است و همه‎ی آنها در هر رشته‌ای و هر فعالیتی باید مورد حمایت قرار بگیرند. جوان‎های دهه‎ی شصتی سنشان دارد بالا می‎رود بدون اینکه هیچ حقی از زندگی داشته باشند و هر وقت و هر زمان هم که یحث استخدام پیش می‎آید صحبت از تجربه‎ی کاری به میان می‎آید. در حالی که خود مسئولان بهتر می‎دانند شرایط کار و استخدام به چه صورتی پیش می‎رود. از طرفی دیگر، دانشجویان دوره‎های کارشناسی‎ارشد و دکترا به جز چند واحد درسی اندک باقی دوره را در حال کار و فعالیتند چه طور ممکن است نادیده گرفته شود و جزو سوابقشان به حساب نیاید؟!

 

فوق حبه: مسئولان استخدام در تمام زمینه‎ها دقت کنند. در لیستتان وقتی رشته‎ها را به طور کاملا واضح تفکیک جنسیتی می‎کنید و تنها به استخدام آقایان روی می‎آورید و دو یا سه رشته‎ی‎ خاص را خانمانه معرفی می‎کنید و برای خانم‎ها ظرفیت ایجاد می‎کنید در زمان جذب دانشجو در رشته‏‎‎های دانشگاهی چرا به همین میزان دقت نکردید و وقت نگذاشتید؟! چرا آن زمان تعریف رشته‎ی مردانه و زنانه نداشتید و اگر با تحصیل و حضور خانم‎ها در حوزه‎ی کاری مشکل دارید چرا سال‎ها پیش این مسایل را مطرح نکردید و که حالا بدون هیچ حس مسئولیتی تمام وقت و انرژی و توان دختران را نادیده می‎گیرید؟ در استخدام‎های رسمی دولتی هم که جز چند رشته‎ی خاص باقی رشته‌ها اصلا جزو استخدامی‎ها قرار نمی‎گیرند!

 

بعد حبه‎: این نوشته فقط یک درد و دل است از یک جوان دهه شصتی ایرانی. نه سیاه نمایی دارد. نه زیر سئوال بردن دولت و نظام و تنها حقیقتی است که باید بیان شود.

0

برچسب: ،،،،،،،،،
ارسال شده در اجتماعی،دسته‌بندی نشده،دل نوشت،فرهنگی | نظرات (۰)