منظر مناظره ۲

خرداد ۱۸ام, ۱۳۹۲

مناظره ی دوم بهتر از مناظره ی اول بود. پخته تر بود اما مناظره ی سوم کمی جذاب تر بود.

جناب آقای حداد عادل مثل دو مناظره ی قبل خیلی دقیق و موردی و به جا به نامزدها تذکراتی می دادند و آنها را به چالش می کشیدند که واقعا دلچسب بود. نگاه منصفانه تر ایشان به مباحث جای تشکر دارد.

دکتر ولایتی متاسفانه اصلا مورد انتظار نبود.

دکتر جلیلی همان طور که انتظار می رفت در بحث سیاسی بیشتر حرفی برای گفتن داشت.

دکتر قالیباف بد نبود اما انتظار بیشتری داشتم.

دکتر رضایی که همان عینک دودی عجیبشان به چشمشان بود!

جناب آقای غرضی را همچنان معتقدم که شخصیت دلسوزی هستند. انتقاد جانانه ی ایشان از اصلاح طلب های از خود متشکر واقعا به دلم نشست. ایشان شخصیت محترم و بی طرفی است که هیچ وقت درگیر بحث اصلاح طلب و اصول گرا نشده اند. بلکه بیشتر سعی کردند با نگاهی انتقادی ایرادها را ببینند و مطرح کنند اما تمجیدهای تکراری و مغرورانه ی دکتر عارف و دکتر روحانی داد این شخصیت را هم در آورد و در نهایت آن طور به دکتر عارف اعتراض کرد.

در مورد آقایان عارف و روحانی هیچ حرفی باقی نمانده است.

احتمال دارد مناظره ی چهارمی هم باشد. اگر باشد بهتر است در مورد مسایل اقتصادی و کار و تولید و علم و دانشجویان دوره های ارشد و دکتری صحبت بشود.

 

پی نوشت:

معتقدم نامزدهای انتخاباتی باید سعی کنند تا جای ممکن به نفع همدیگر کنار بروند تا از شکسته و زایل شدن آرا جلوگیری شود. انجام این کار مثلا چهل و هشت ساعت قبل از انتخابات اخلاقی نیست.

برچسب:
ارسال شده در سیاسی | نظرات (۲)

۲ پاسخدر “منظر مناظره ۲“

  1. میم می‌گوید :

    سلام بر شما. این که من کی هستم و اینجا چیکار میکنم به کنار. این که اینجا هنوز سر پاست و می نویسید برام جالب بود. موفق باشید.

    روان نویس: سلام. متشکرم. خودتان را معرفی نمی کنید؟

  2. میم می‌گوید :

    قدیمی هستم. خیلی قدیمی… موفق باشید.

    روان نویس: اصرار نمی کنم. هر طور راحتید. پیروز باشید.

گذاشتن یک پاسخ